สวนจัวเจิ้งในฤดูร้อน         สวนจัวเจิ้งในซูโจว เริ่มก่อสร้างเมื่อต้นศตวรรษที่16 เป็นตัวแทนผลงานของสวนป่าโบราณเจียงหนาน ทั้งสวนมีน้ำเป็นจุดศูนย์กลาง ภูเขาและน้ำล้อมรอบ สถาปัตยกรรมงดงาม ดอกไม้ใบหญ้าและต้นไม้นานาพันธุ์ มีลักษณะเด่นของเมืองน้ำเจียงหนาน

สวนแห่งนี้ถูกแบ่งเป็น3ส่วนคือ ตะวันออก กลาง ตะวันตก สวนดอกไม้ตะวันออกเป็นแบบเปิดกว้าง สวนดอกไม้กลางเป็นส่วนหลักของสวนทั้งหมด และสวนดอกไม้ตะวันตกมีสถาปัตยกรรมที่งดงาม แต่ละที่มีลักษณะเด่นเป็นของตนเอง ต้นหลิวโบกไหว ใบบัวก็ค่อยๆผลิบานแล้ว ความโรแมนติกของสวนป่าโบราณจับคู่กับสีเขียวขจีในฤดูร้อน ทำให้ผู้คนหลงใหลจนละสายตาไม่ได้เลยล่ะ~

สวนโอ่วเยวียนของซูโจว

สวนโอ่วเยวียนเดิมชื่อเซ่อเยวียน ตั้งอยู่ที่ซูโจว เริ่มก่อสร้างเมื่อช่วงต้นของราชวงศ์ชิง ในช่วงปลายราชวงศ์ชิงได้เปลี่ยนชื่อเป็นโอ่วเยวียน เนื่องจากด้านข้างของตัวบ้านมีสวนทั้งสองฝั่ง จึงเรียกว่าโอ่วเยวียน ซึ่งมีความหมายว่าสวนคู่

สวนโอ่วเยวียนมี3ด้านอยู่ใกล้แม่น้ำ อีกด้านหนึ่งติดถนน บ้านสวนมีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ8,000ตารางเมตร เดือนพฤศจิกายน ค.ศ.2000 องค์การยูเนสโกจัดเข้าไปในรายชื่อมรดกวัฒนธรรมโลก ความประณีตงดงามของสวนโอ่วเยวียน ต้องให้นักท่องเที่ยวมาสัมผัสด้วยตัวเอง ชื่นชมอย่างพิถีพิถัน ถึงจะรับรู้ได้

สวนอี๋หยวน(怡园) สวนป่าโบราณของเมืองซูโจว ปัจจุบันมีพื้นที่ขนาด 6,270 ตารางเมตร ถูกสร้างขึ้นในช่วงกวงซวี่ของราชวงศ์ชิง สวนถูกแบ่งเป็นสองส่วน คือตะวันออกและตะวันตก สวนทางตะวันตกเป็นศาลบรรพบุรุษเก่า สวนอี๋หยวนมีขนาดไม่ใหญ่มาก ถึงแม้การสร้างสวนจะค่อนข้างช้า แต่สามารถดึงเอาจุดเด่นแต่ละอย่างของสวนออกมาได้ และวางภูมิทัศน์ได้เป็นอย่างดี ในรูปแบบของตัวเอง

การจัดวางล้อมรอบด้วยทางเดินไป-กลับ แบ่งออกเป็นด้านตะวันออกและตะวันตก ด้านตะวันออกมีสถาปัตยกรรมเป็นหลัก ภายในสวนจัดวางก้อนหินจากทะเลสาบไท่หู ปลูกต้นไม้และดอกไม้ ด้านตะวันตกมีบ้านกลางน้ำ ล้อมรอบด้วยภูเขาที่สร้างขึ้น ดอกไม้และต้นไม้ สถาปัตยกรรม สำหรับศิลปะในการก่อสร้างสวน สวนอี๋ได้นำเอาความงามของสวนอื่น ๆ จำนวนมากมาใช้ และการจัดวางที่เป็นธรรมชาติ ศาลาขนาดเล็กอันสง่างาม ภูเขา น้ำ ดอกไม้ และต้นไม้ น่ารื่นรมย์ เรียกได้ว่าเป็นสิ่งล้ำค่าภายในสวน สวนอี๋ในช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง เมื่อเทียบกับฤดูร้อนแล้วจะนุ่มนวลกว่าเล็กน้อย แต่กลับทำให้คนต้องหลงใหล